Беларусь на выданні

Душа ў замежжа не ляцела –
да цёплых мораў, снежных гор.
Яна шчаслівай быць хацела,
дзе рэкам падпявае бор.
Аднак дзявочым сэрцам юным
паверыць лёгка жаніхам,
што толькі з імі лёс не сумны,
што “тут” заўсёды горш, чым “там”.

Вясельнае цвіценне бэзаў,
ты прымяраеш па вясне.
І хочаш верыць, што з імпрэзай
жыццё цябе не разміне.
Аднак дзе сёння пах суквеццяў,
учора – снежныя гурбы.
І ты расла да паўналецця
праз зімы гора і журбы.

ПРЫПЕЎ
Не плач, красуня, ўпотай росамі.
Твой сум заблытаўся ў вятрах!
Мы ўсе становімся дарослымі,
і самі выбіраем шлях.
Ты жаніхам за долю сытую
душу і волю не прадай.
Будзь не самотнай – самавітаю!
Жыві-квітней, радзімы Край!

Красуні залатыя косы
на нівах лашчыць хор вятроў,
і турмалінавую россып
улюбёна дорыць васількоў.
Аднак падлетка вабяць трэнды,
якія ў модзе за мяжой.
Не размяняй сябе на брэнды:
каб быць прыгожай [вар.: шчаслівай], будзь сабой!