Минусовка «Дорофеева Ирина – Баллада».

 

На гнядым звінела срэбраная збруя,
Біу ён капытамі ў прадчуванні сеч,
Дзеўчына-красуня ў дарогу злую
Хлопцу маладому падавала меч.

Любы мой, харошы, сокал мой адважны,
Ад варожай зграі барані наш край.
Будзе мне трывожна, будзе мне і страшна,
Будзеш ты мне сніцца, родны мой, бывай!

Барані сцяжынкі там, дзе мы хадзілі,
Дзе спявала наша зорная вясна,
Барані каханне, барані Радзіму,
Барані святую, у нас яна адна…

Стрэлы хмарай чорнай засланялі сонца,
Чырванела рэчка ад крыві людской
Бітва на Нямізе на святую Тройцу
Адлягла нам сэрцы жудаснай бядой.

На гнядым звінела срэбраная збруя,
Біў ён капытамі ў прадчуванні сеч,
Дзеўчына-красуня ў дарогу злую
Хлопцу маладому падавала меч.